Dit keer het verhaal van Anoniem

Een week geleden las ik een ingezonden verhaal van Charlotte Simons.  Een verhaal over hoe zij discriminatie in Nederland ervaart. Tijdens het lezen merkte ik dat er erg veel herkenbare punten in haar verhaal voorkwamen. Mijn vriend zegt altijd dat er in Nederland nog steeds gediscrimineerd wordt maar ik vond het eigenlijk wel mee vallen. Nu ik daar aan terug denk schaam ik me diep…..meevallen

Zwart en Wit

Wie ben ik: een 26-jarige vrouw uit Nederland, geboren in een klein dorpje waar één buitenlands gezin woont. Ik heb inmiddels 5 jaar een relatie met een 29-jarige man van buitenlandse afkomst. Mijn vriend heeft een duidelijke mening. Hij weet waar hij over praat en zal er dan ook nooit zomaar iets ‘doms’ uitfloepen. Ik ben een nuchtere meid die zich niet zoveel aantrekt van wat er allemaal in haar omgeving afspeelt en me daarin ook wat neutraal opstel.

Wij zijn samen een koppeltje: de één wit, de ander getint. De ene een duidelijke mening over de hele zwarte pieten discussie, de ander die zich er niet in wil mengen. Tot nu dan.. want na het lezen van een ingezonden verhaal over een blanke vrouw die een relatie heeft met een man van Congolese, Nigeriaanse en Sierra Leoonse afkomst en het zien van de docu ‘Zwart als roet‘ kan ik niet langer mijn mening voor me houden en doen alsof ik niks zie.

Want waar gaat het nou om? Zwarte piet ja of nee? Of gaat het eigenlijk veel meer om de discriminatie die nog steeds in Nederland aanwezig is?? Want ja die is er zeker nog, al zeggen veel mensen in Nederland van niet, en houden ze vol dat ze niet discrimineren. Maar hoe meer ik erover nadenk hoe meer herinneringen er naar boven komen waarvan ik er persoonlijke getuige was.

‘Doe snel de deur op slot!’

Het eerst wat ik kan herinneren is ongeveer 8 jaar geleden. Een vriendin van mij had wat jongens leren kennen en die nodigden we uit voor een avondje gezelligheid bij mij thuis. Ik woonde nog thuis bij mijn ouders en die waren op vakantie. Op die avond werd er gebeld op de thuistelefoon: “Doe snel de deur op slot want er staan een paar buitenlanders naar binnen te gluren”. Dat stelletje buitenlanders waren de vrienden die wij zelf uitgenodigd hadden en die aan het kijken waren of ze op het goede adres waren.  Met één van hen heb ik nu dus al vijf jaar een relatie.

Had deze mevrouw ook gebeld als er vier blanke mannen op straat stonden? Zeg jij het maar..

Ik woonde destijds in een heel klein dorpje. Op de basisschool had nooit een kindje in de klas gehad met een andere afkomst en in onze omgeving woonden bijna geen buitenlandse gezinnen. Dat er ‘ineens’ vier getinte jongens in ons dorp liepen viel dan ook meteen op. Dat het om mijn vrienden ging dat kon destijds niemand bedenken.

Sinds mijn 18e ben ik steeds meer met mensen omgegaan van verschillende afkomst: Molukkers, Turken, Spanjaarden, Surinamers & Portugezen. Ik kreeg dan ook snel een Moluks vriendje. Een trotse Molukker zoals velen, ik leerde van zijn ouders hun geschiedenis. Doordat ze trots vertelden over vroeger: waarom ze naar Nederland zijn gekomen, het leven in kampen en hun tradities. Ik accepteerde zijn geloof en zijn kijk op het leven. Veel mensen uit mijn omgeving snapte dat niet altijd. Ga je nou ineens naar de kerk? Ja dat deed ik als ik bij zijn familie sliep. Ja ik steunde hem op zijn weg naar zijn belijdenis. En wat hoor je dan als eerst als je daar over vertelt? “Belijdenis je bedoelt Besnijdenis zeker” met een groot gelach erachteraan dat al snel stopte als ze mijn geïrriteerde blik in mijn ogen zagen.

‘Waarom een buitenlandse vriend? Zonde’

Er kwamen ook snel vragen vanuit de omgeving “Waarom gaat z’n meisje als jij nou met een zwarte?”  “Zonde dat ze alle Nederlandse meisjes inpikken” en “Wat moet je nou met zo’n zwartjoekel”. Tsjah.. Zo kan ik nog wel even doorgaan.

Samen in de trein zitten en merken dat er met een afkeurende blik naar je gekeken wordt. Alsof je het heel walgelijk is dat je de hand vasthoud van een jongen met een tintje. Of de vraag of ik nou ook moslim werd “want dat geloof hebben alle buitenlanders toch”?! En wat denk je van het uitgaansbeleid. Standaard werd mijn vriend geweigerd bij clubs als hij met z’n vrienden op stap ging, met als smoesje ´je hebt verkeerde schoenen aan´. Maar de blanke jongens met dezelfde Nike air max aan hun voeten mochten wel doorlopen?!

Zwarte pieten discussie

De hele ophef over zwarte piet.. Ik heb soms een beetje het gevoel alsof ik er midden tussenin zit en mijn mening niet mag geven omdat je altijd voor íémand wel het verkeerde zegt. Een Nederlandse traditie waar ik vroeger zelf helemaal gek op was. De verhalen van mijn nichtjes en de kleine kinderen uit mijn dorpje die trots verkleed als zwarte piet over straat lopen aan de ene kant. Maar aan de andere kant de verhalen van vrienden hoe zij het ervaren. Dat de juffrouw vroeger in de klas tegen ze zei ‘jij hoeft niet geschminkt te worden jij bent al zwart‘ of het over straat lopen en kinderen die roepen ‘heeeey mama daar heb je zwarte piet‘.

De verhalen over rassenhaat, discriminatie, slavernij en het zien van de docu ‘zwart al roet’ heeft mijn ogen nog iets meer geopend. Het gaat helemaal niet over een traditie die wel of niet door moet gaan. Of de discussie of zwarte pieten niet meer zwart moet zijn maar geel groen en paars. Het gaat om het racisme dat nog steeds in Nederlands leeft en het nare gevoel dat het mensen geeft. Waarom willen de koppige blanke Nederlanders daar nou niet naar luisteren? Wat is het dat er z’n grote ophef in Nederland is terwijl als je als zwarte piet in Engeland door het park rondloopt je op moet letten dat je niet aangevallen wordt?

Ontkenning?

Willen wij blanke Nederlanders het niet aanhoren dat we racistisch zijn? Is dat wat ons zo boos maakt? Maar is het niet veel belangrijker om de mening te begrijpen van het volk dat gediscrimineerd word? Ik weet wel dat ik nu nog niet zou kunnen zeggen of ik later met het hele Sinterklaasfeest mee zou gaan. Mijn vriend die er op tegen is, of ja in ieder geval zijn mening erover heeft en mijn familie die exact aan het andere uiteinde van het spectrum staat? Misschien is tegen de tijd dat ik kinderen heb deze hele discussie van de baan en hoef ik die keuze niet te maken.

Wat ik met mijn verhaal duidelijk wil maken is: ja er wordt zeker nog steeds gediscrimineerd in Nederland. Nee ik denk niet dat mensen het altijd bewust doen maar dat het (ook) te maken heeft met de omgeving waarin je woont en de mensen met wie je omgaat. Mijn ouders waren vroeger ook wel eens negatief over ‘buitenlanders’ maar inmiddels houden ze van mijn vriend en zijn familie en accepteren ze zijn cultuur.

En ik? Ik krijg alleen maar meer en meer interesse in zijn geschiedenis, elk verhaal wat ik hoor van zijn oma of ouders luister ik met veel verwondering aan. En als ik dan hoor en zelf meemaak dat in deze tijden er nog steeds in Nederland zo vaak gediscrimineerd wordt kan ik niet mijn mond dicht blijven houden. Charlotte Simons eindigde in haar verhaal met een mooie zin waar ik nou ook graag mee wil eindigen.

 “Dat jij er persoonlijk geen ervaringen mee hebt, betekent niet dat het zich buiten jouw gezichtsveld niet afspeelt. Probeer dat alsjeblieft te onthouden”

Noot van de redactie: om de identiteit van de schrijver te beschermen is een aantal herkenbare details aangepast. 

Jouw verhaal?

Wil je jouw verhaal ook met onze lezers delen? Kijk dan op deze pagina.


7.148 keer gelezen | Geschreven door
4 comments
Nederland Blank
Nederland Blank

Vrouwen, vooral op "puberale" leeftijd, zijn nogal makkelijk te beïnvloeden. Wellicht omdat ze, hoewel ze dat tegenwoordig massaal ontkennen, nogal afhankelijk zijn van de man en om niks anders geven dan hoe zij over hen denken. Als MTV zegt dat je populair wordt met een neger als vriend nemen ze een neger. Als MTV zegt dat je erbij hoort als je biseksueel bent "worden" ze biseksueel. Er zijn maar weinig vrouwen die zelf nadenken en hun eigen wereldvisie vormen/ideologie aanhangen, simpelweg omdat dit, hoe ouderwets dit ook klinkt, iets mannelijks is. De Europese volkeren (het "blanke" ras) hebben het recht heeft zichzelf biologisch, cultureel en politiek te beschermen en zo zijn eigen lot kan bepalen zonder dat een ander volk/ras daarbij invloed heeft, en hebben het recht om zich te weren en in te grijpen tegen fysieke , economische en geestelijke aanvallen (geïndoctrineerde mediapropaganda) vanuit welke hoek ze dan ook mogen komen. Vergeven doen we niet, vergeten al helemaal niet, we weten precies wie jullie zijn. De rassenvermenger uit dit sprookjesverhaal komt haar lot nog tegemoet, evenals de beheerders van deze website. Jullie geven deze "mensen" een kans om hun gif te verspreiden.

echte_nederlander
echte_nederlander

Ik moet bijna kotsen van alle linkse reacties hier zeg. Rot toch op met die gekleurde pieten.   Als ik het verhaal zo lees denk ik je moet het natuurlijk helemaal zelf weten als je zo'n niggerlover bent. Er staat geen foto bij maar waarschijnlijk ben je gewoon enorm afzichtelijk en willen normale Nederlandse jongens je niet dus ja dan blijven er alleen zwartjes over want die hebben graag een blanke vrouw als statussymbool.   Wel vind ik het erg egoistisch naar je ouders toe, die waarschijnlijk vaak aan mensen moeten uitleggen dat hun kleinkinderen niet geadopteerd zijn maar dat dochterlief zich heeft laten volblaffen door een zwartjoekel. Wat zullen die mensen zich schamen en dan zitten ze ook nog de rest van hun leven opgescheept met jouw keuzes, heb het met ze te doen!   Gelukkig begint het tij in Nederland steeds meer te keren en zien steeds meer mensen dat het luie en criminele gedrag van die zwartjes nou eenmaal ingebakken zit dus hopelijk komt de dag over niet al te lange tijd dat ze weer lekker allemaal terug naar huis gaan. Jij kunt dan lekker meegaan, in het land van oorsprong lopen nog veel meer zwartjes rond dus voor jou is het dan net alsof je in een snoepwinkel bent!  

Rick
Rick

Ik vind het echt nare voorbeelden van racisme. Kan me goed voorstellen dat dat zwaar is geweest. Het nakijken, het geweigerd worden bij het uitgaan, echt irritant. Vooral omdat je er zelf geen invloed op hebt. Je kunt hoog of laag springen bij zo'n club maar ze laten je er toch niet in als ze zich dat hebben voorgenomen. Ik denk inderdaad dat je zeer zeker gelijk hebt dat het sterk afhangt van de omgeving waar je in woont; in de randstad is dit al vrij absurd te noemen, weliswaar gebaseerd op mijn persoonlijke ervaring (met gekleurde vrienden). Ik kan overigens zelf wel begrip opbrengen waarom veel mensen zwarte piet niet racistisch vinden; ze hebben het altijd zo gevierd en hebben daar nooit racistische bedoelingen bij gehad. Zwarte piet is voor hen een karakter, inclusief gek pietenpak, zak strooigoed, etc. Dat heeft dus geen racistische insteek gehad, en dat laten deze mensen zich dan ook niet aanpraten, die schieten dan in het verweer. Heel begrijpelijk. Overigens is het iets anders zoals je zelf terecht opmerkt of iemand zich wel gediscrimineerd vóelt, ondanks dat de intentie om te discrimineren er niet is. Daarom zeg ik, laten we gezellig paarse blauwe en anderkleurige pieten erbij nemen. Zo laten wij als tolerant land zien dat we absoluut begrip hebben voor deze gevoelens. Maakt toch geen klap uit, zolang de pieten maar niet direct herkenbaar zijn als papa, oom of de buurman. Overigens, door in jouw verhaal 'de blanke Nederlanders' de eigenschappen koppig en racistisch mee te geven scheer je net zo goed een hele bevolkingsgroep over één kam, en daar moet jíj dan weer een beetje voor waken.

Frans Hagen
Frans Hagen

Sterkte met de mensen in je omgeving! Gelukkig heb je verstandige ouders!

Trackbacks

  1. […] Now Reading Het verhaal van Anoniem: ‘Wat moet je nou met z’n zwartjoekel?’ NextPrev […]