Oké, er moet me echt even iets nodig van het hart. Al enige tijd hoor, maar ik houd me steeds in, denk steeds maar na over hoe ik het kan uitleggen, maar eigenlijk ben ik mijn eigen terugtrekkende beweging meer dan zat. Dus komt ie. Twee zaken.

Numero 1

Quinsy Gario. Ik ken de man niet. Ik heb hem nog nooit ontmoet en alleen in het voorbijgaan weleens op Twitter gesproken. Ik weet niet wat hem exact drijft en ik heb niet met hem geknikkerd. En als ik mijn eigen man-die-een-onderwerp-op-de-kaart-zet mocht kiezen, dan was het een vrouw geweest. Zo’n hele mooie, die goed op hoge hakken kan lopen, zelfs door de binnenstad van Utrecht en die alleen maar, continu van alles zegt waar ik het mee eens ben.

Maar feit is dat het Quinsy is. Quinsy die tegen al het “houd je bek nou gast”-geschreeuw in en door al het BLIJF-VAN-ONZE-CULTUUR-AF-getier heen, z’n rug heeft gerecht en de conversatie is gestart. Waar ik dagelijks met mensen praat die niet eens hun mening durven te geven over hun favoriete dropsoort (al helemaal niet als die mening afwijkt), laat Q, ondanks bedreigingen aan zijn adres, ondanks dat hij structureel geridiculiseerd wordt, ondanks de verwensingen die hij dagelijks naar z’n kop krijgt, toch maar een onderwerp dat bij meer mensen bleek te leven (steeds meer mensen), van een andere kant zien.

En natuurlijk kun je dan zoals semi-celeb Bastiaan Ragas van een afstandje misselijk over hem doen. Maar weet je….maybe you need to grow a pair yourself. Want in een land waar Geert Wilders vooralsnog serieus wordt genomen en mij regelmatig wordt verteld dat ik met Wilderianen redelijke gesprekken moet voeren en toch vooral met hen moet blijven praten, is het nogal gek dat Quinsy dan de slechterik is, waartegen je geoorloofd tekeer kunt gaan.

En dat brengt me meteen op mijn tweede punt….

In Nederland IS racisme. Ja. Al een hele tijd. En nog steeds. En dat racisme is niet altijd zo dat het eruit ziet als een stel neo-nazi’s met hakenkruizen. Dat is veel subtieler, veel geniepiger en veel kwalijker in vele opzichten dan dat. En ja, het is vervelend om dat te horen. Over het land waar je bent opgegroeid. Geloof me, ik weet er alles van, ik ben hier opgegroeid. Maar zo goed als elke niet-blanke persoon die ik ken (en dat zijn die types die hoog zijn opgeleid, positivo zijn en verdomd weinig over racisme praten hardop), heeft minimaal één freaking kwaadmakend verhaal over hoe zij als stront zijn behandeld om hun kleur en/of afkomst. Op kantoor, bij de voetbal, in de media, door de buren, op Schiphol, in de trein….

Is dat het allerergste op de wereld? Nee! Maar níks is het allerergste op de wereld. Bedenk het allerergste wat een mens kan overkomen…en bedenk er dan bij dat ze óók nog griep hebben. Er is áltijd iets erger.

Maar objectief bepaalbaar kan wel gesteld worden dat áls het zo is dat er in Nederland racisme is – en dat is er – dat het iets is wat we moeten (willen) bestrijden. En als we dat willen bestrijden is de stuip die ik elke keer voorbij zie komen: “Je mag niks over ras zeggen nu hoor. Nu is niet het moment. Nu gaat het over gewoon erg. Ras heeft er niks mee te maken” niet erg bevorderlijk voor het bestrijden van racisme. Net zoals het dat niet is voor het bestrijden van elk ander onrecht.

Profi

Het begint me echt op de zenuwen te werken dat er tegenwoordig bijna professioneel racisme-ontkenners zijn, die een groot deel van hun kostbare tijd op aarde besteden aan anderen erop wijzen dat in de situatie waar zij niet bij aanwezig waren, maar ook geen weet van hebben omdat ze die situatie nog nooit hebben meegemaakt, géén – ik herhaal – absoluut geen sprake is geweest van racisme. En dat wie dat durft te stellen …ZELF racist is. Jazeker. Want reversed psychology is het nieuwe zwart.

Ja, dat doet pijn. Get over it.

Luister – of lees eigenlijk: om kloterige zaken beter te maken, moet je bereid zijn het over kloterige zaken te hebben. En dat voelt…kloterig. Vooral als het je het gevoel geeft dat je misschien een klein beetje medeverantwoordelijk bent voor hoe kloterig die zaken zijn. Als je misschien het gevoel hebt, dat het opwerpen van het onderwerp een beschuldiging is aan jouw adres. Of aan mijn adres. Maar weet je, zonder je ongemakkelijk te voelen, kom je geen stap verder in het leven. Jij niet als individu, want leren en nieuwe inzichten opdoen, doet nu eenmaal pijn. Maar ook wij niet als maatschappij.

Peuter

Dus misschien mag je Gario niet. Ik vaak ook niet. Nou en. Racisme bestaat. Praat erover. En voel je je ongemakkelijk? Praat er dan nog meer over. Dat betekent namelijk dat er iets aan het verschuiven is. Dat er door wie er dan ook met elkaar in gesprek is, een stap wordt gemaakt. En houd op met alles wat je niet aanstaat te diskwalificeren omdat je het lastig vindt. Zo komen we natuurlijk nooit ergens. En blijft Nederland een land vol peuters. Peuters met onzichtbare vriendjes, waar ze onzichtbare theefeestjes mee houden. In plaats van een volwassen land, waar ruimte is voor verschillende ervaringen en invalshoeken. Zelfs…wanneer het R(acisme)-woord valt. Zelfs dan.

 

Dit artikel verscheen eerder op Xa4a.net


1.911 keer gelezen | Geschreven door
3 comments
Janine van Rooij
Janine van Rooij

Ik ben zelf hier geboren en getogen, en voorzover we kunnen nagaan waren de voorouders van mijn vader en mijn moeder blank en Nederlands. Ik ben al 52 jaar, bijna 53 jaar, Nederlander, waarvan ik 43 jaar in Nederland heb gewoond, met een onderbreking van 10 jaar toen ik in Nieuw Zeeland en Ierland woonde. Nederlanders kunnen er heel slecht tegen als mensen ANDERS zijn. Je mag niet echt een andere mening hebben in Nederland want je hoort je mening in Nederland te verkondigen, dat is een cultuurvoorwaarde, en als die anders is dan de groep om je heen heb je een probleem. Krijg je een hele lading van argumenten over je heen. En ze blijven erop doorgaan. In plaats van zoals in Ierland, je je eigen mening te gunnen en het niet telkens weer op te brengen wanneer de gelegenheid zich voordoet. Dit is enigszins zwart-wit gesteld ja. Tenslotte ben ik ook Nederlander :) Niet iedereen in Nederland is zo. Maar vaak wel. We houden van discussieren, heftig en emotioneel. Zoals Henk Westbroek maanden geleden, toen hij met Quinsy aan 1 tafel zat bij een tv programma. Quinsy bleef rustig. Henk Westbroek was bijna aan het schuimbekken. Nederlanders kunnen racistisch zijn. Velen zijn dat. Als iemand uit een cultuur die jarenlang te horen heeft gekregen dat zij minder mens zijn, zegt dat Zwarte Piet een racistisch fenomeen is, en hem dus pijn doet, dient die mening beluisterd te worden. Er kan empathie worden getoond. Vervang zwarte piet door een karikatuur van een Jood: grote neus, langwerpig gezicht, zwarte hoed of keppeltje op, gebedsjaal, en laat die zien als vrek, als geldschieter, als niet te vertrouwen, als sluw. En voer die karikatuur regelmatig op, bij een kinderfeest. Hoe zou men dan reageren? Zouden we het dan zien? Een multiculturele samenleving heeft interactie met elkaar. Handelt ernaar dat ieder mens als volwaardig mens wordt gezien. Nederland herbergt vele culturen maar is geen multicultureel land. Want veelal wordt er niet gehandeld naar het gegeven dat ieder mens een volwaardig mens is. Nederlanders zijn hard. Hard als je anders bent. Hard als je mening anders is. Hard als je niet mee kunt komen. De overheid is harder aan het worden maar nog niet zo hard zoals veel Nederlanders zijn, als ik de ingezonden reacties lees veelal op artikelen op het internet die, zoals hier, over sociale misstanden gaan, zoals racisme. Ikzelf ben niet zo'n fan van hoge hakken. Veel mannen zouden dat ook niet zijn denk ik als ze er zelf op zouden moeten lopen. Zeker niet in Utrecht of andere steden waar de binnenstad vol met kinderkopjes of bakstenen ligt. Ik zie pas in de tweede plaats hoe mooi hoge hakken benen kan laten doen uitkomen. Voorwaarde is wel dat je al mooie benen had, voordat je op hoge hakken ging lopen. In de eerste plaats denk ik aan hoeveel pijn de voeten van die vrouw zullen doen na een dag op die schoenen, aan hoe veel minder kans zij maakt om te ontsnappen aan een verkrachter door die schoenen want je kunt er niet hard op rennen, zeker niet in de binnenstad van Utrecht, en aan hoeveel pijn zij zal hebben later in haar leven, wanneer ze elke dag op hakken heeft gelopen en dan, vanwege inlegzolen en andere voetproblemen lagere schoenen wil aandoen. AU! Mijn achillespees is te kort geworden. Er zijn in Nederland veel te veel mensen die racisme willen bagatelliseren. De open deur dat er racisme is in Nederland kan niet vaak genoeg ingetrapt worden. Want veel mensen hebben die deur niet open staan. Echt niet.

Fer
Fer

O ja ook ik hou vooral van die hele mooie, die goed op hoge hakken kan lopen, zelfs in Utrecht en die alleen maar, continu van alles zegt waar iedereen het mee eens mag zijn. Zoals dat racisme bestaat en slecht is. De vraag is wat je eraan hebt. Het is nogal een open deur. Pijn doet het dus niet maar verwarring schept het wel. Vooral als traditioneel volkstheater waarin een zwart personage voorkomt gelijk wordt geschakeld met de agressieve extreemrechtse systematiek om op uitsluitend op basis van ras te vernederen en te criminaliseren. Maar verwarrend prachtige hakkenbenen spreken een andere taal en geven ondertussen een andere boodschap dan Quinsy die ik zelf maar in een ding volstrekt gelijk wil geven en dat is dat hij niet door de politie mishandeld had mogen worden. Net als veel andere mensen die dagelijks door de politie worden vernederd, van vrijheid worden beroofd en, of mishandeld zonder dat daar een goede reden voor is. Of erger. Politiegeweld is niet hetzelfde als racisme. Het is een groter probleem.  

Xaviera
Xaviera

@fer wat heb jij gerookt dan?